Είδη διατροφής για το Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Πενήντα (50) κιβώτια με είδη διατροφής παρέδωσε στη Δ/νση Κοινωνικής Μέριμνας της Περιφέρειας Ηπείρου, το τοπικό τμήμα της ομογενειακής οργάνωσης ΑΧΕΠΑ που δραστηριοποιείται το τελευταίο διάστημα στην περιοχή μας.

Η παράδοση έγινε από τον επικεφαλής του παραρτήματος κ. Δεβελέγκα για τις ανάγκες των ενοριακών συσσιτίων του Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Περιβλέπτου, του Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Αγοράς, του Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Κοπάνων, του Γηροκομείου Ιωαννίνων, του Γηροκομείου Κόνιτσας και της Ιεράς Μητροπόλεως Άρτας.

Η Περιφέρεια Ηπείρου και η Δ/νση Κοινωνικής Μέριμνας ευχαριστούν θερμά την ΑΧΕΠΑ για την συνεχή της στήριξη στο Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης και συγχαίρουν τα μέλη της για την ανεξάντλητη φιλανθρωπική τους δράση.

Είδη διατροφής για το Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης

"ΑΥ.ΡΙ.Ο. για την Ήπειρο": Τοποθέτηση για την υγεία στην Ήπειρο

Ευθύνες και στόχοι για την Υγεία στην Ήπειρο

Η τοποθέτηση του Γιάννη Παπαδημητρίου, Περιφερειακού Συμβούλου της παράταξης «ΑΥ.ΡΙ.Ο. για την Ήπειρο»:

«« Η συζήτηση του θέματος ήρθε να συμπέσει με τις δηλώσεις του νέου Υπουργού Υγείας ότι στόχος του είναι η συμβολή του στη «δημοσιονομική προσαρμογή» της χώρας. Αντιλαμβάνεστε το τί περιμένει τις δομές δημόσιας υγείας – να τον χαιρόμαστε τον κ. Άδωνι.

Ως «ΑΥΡΙΟ για την Ήπειρο» θεωρούμε ικανοποιητική την περιγραφή της κατάστασης στην εισήγηση της μείζονος αντιπολίτευσης, υποβαθμισμένες όμως τις αιτίες, που οδήγησαν τη δημόσια υγεία ως εδώ, και ελλιπή την τελική πρόταση.

Οι βασικές μας παρατηρήσεις είναι οι εξής:

- Δεν υπερασπιζόμαστε άκριτα το προ της κρίσης ΕΣΥ, που λόγω της προσχεδιασμένης και παρατεταμένης απαξίωσης ήδη ιδιωτικοποιούσε τομείς λειτουργίας του (καθαριότητα, φύλαξη κλπ), αλλά κυρίως άνοιγε το δρόμο στις πολυεθνικές του φαρμάκου και τις εταιρίες προμήθειας μηχανημάτων και υλικών να λυμαίνονται τον προϋπολογισμό της δημόσιας υγείας, ήδη σημαντικά μειωμένο σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Κυρίως δεν υπερασπιζόμαστε την εγκατάλειψη της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και τη μεταφορά της στα νοσοκομεία, που ήταν – και εξακολουθεί να είναι – δεξαμενή άγρας πελατών από ορισμένους.

- Σήμερα όμως η εφαρμογή των μνημονίων και η «δημοσιονομική προσαρμογή» επιταχύνει ραγδαία την κατάρρευση των δημόσιων δομών υγείας. Στον ισχυρισμό ότι είναι αποπροσανατολισμός να μιλάμε για τα μνημόνια απαντούμε ότι ασφαλώς αποτελούν απλώς μέσο πολιτικής και ταξικής διαχείρισης της κρίσης αλλά πάντοτε ο πολιτικός αγώνας ξεκινάει από τις εφαρμοσμένες πολιτικές. Έχει επομένως νόημα και να εξηγούμε τη φύση των μνημονίων αλλά και να οργανώνουμε την αντίσταση του ελληνικού λαού σε αυτά.

- Οι μνημονιακές πολιτικές πλήττουν σε πρώτη φάση κυρίως τις εκτός Ιωαννίνων δομές της περιφέρειας. Είναι φανερή η αδυναμία λειτουργίας των νοσοκομείων Πρέβεζας και Φιλιατών αλλά και των όμορων νομών (π.χ. Λευκάδας). Είναι μεγάλη η αύξηση προσέλευσης και εισαγωγών που συνοδεύεται με μείωση κατά εκατοντάδες του προσωπικού, ιδίως του νοσηλευτικού. Το χρονικά τελευταίο παράδειγμα έρχεται από το Νοσοκομείο Πρέβεζας, όπου το μεν νεφρολογικό ιατρείο λειτουργεί κατά περίπτωση η δε νεφρολογική κλινική ανέστειλε τη λειτουργία της. Και τα νοσοκομεία των Ιωαννίνων όμως δεν μένουν στο απυρόβλητο. Ανακοινώθηκαν προ ημερών τα στοιχεία του υπουργείου, σύμφωνα με τα οποία παρουσιάζεται αύξηση προσέλευσης στα εξωτερικά ιατρεία και εισαγωγών ασθενών κατά 28%. Ίδια και χειρότερη η κατάσταση στα Κέντρα Υγείας, τις Δομές Ψυχικής Υγείας κλπ.

- Άλλη μια ουσιώδης διάσταση είναι η αύξηση της ιδιωτικής δαπάνης νοσηλείας. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα : το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων το 2009 είχε στον ισολογισμό του ιδιωτική δαπάνη νοσηλείας και εξετάσεων προς είσπραξη περίπου 250.000 ευρώ, ενώ το 2012 έφτασε πάνω από 2.200.000 ευρώ. Το 1/3 των κατοίκων είναι χωρίς ασφαλιστική κάλυψη Πως θα πληρώσει αυτός ο κόσμος τα νοσήλεια; Μήπως με τις κατασχέσεις πρώτης κατοικίας; Γιατί ήδη τα νοσοκομεία άρχισαν να στέλνουν τους λογαριασμούς για είσπραξη μέσω της εφορίας.

- Το προσωπικό που απομένει κινδυνεύει, σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, από σύνδρομο εργασιακής εξουθένωσης με αποτέλεσμα αύξηση της πιθανότητας ιατρικού λάθους και παραμένει συχνά απλήρωτο αν όχι στο βασικό μισθό τουλάχιστον για την εφημεριακή του απασχόληση.

- Τέλος ακόμη ένα αποκαλυπτικό στατιστικό στοιχείο προκύπτει από την συμμετοχή των ασφαλισμένων στη φαρμακευτική δαπάνη. Από 11% το 2010, ανήλθε σε 27% το 2012.

Απ’ όλα αυτά είναι φανερό ότι δεν μπορεί να υπάρχει μέλλον για το δημόσιο σύστημα υγείας, αν δεν ακυρωθεί η πολιτική των μνημονίων και της ιδιωτικοποίησης, ώστε να προωθηθεί ο στόχος της δωρεάν, υψηλής ποιότητας δημόσιας υγείας για όλους.

Επομένως, πέραν των γενικών στόχων που αναφέρονται:

1. η αγωνιστική αντίθεση στο κλείσιμο και περιορισμό των υποδομών υγείας πρέπει να συνδυάζεται με το αίτημα για την επαρκή στελέχωσή τους με μόνιμες σχέσεις εργασίας, και όχι με ολιγόμηνες ή ετήσιες συμβάσεις, του προσλαμβανόμενου προσωπικού, καθώς και η καθολική επιβολή της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης των ιατρών των νοσοκομείων και των δομών ΠΦΥ, χωρίς το «παράθυρο» του παράλληλου ιδιωτικού επαγγέλματος.

2. βασικός στόχος είναι η κατοχύρωση της δωρεάν περίθαλψης και νοσηλείας όλων όσων στερούνται ασφαλιστικής κάλυψης (ανέργων, αυτο-απασχολούμενων που αδυνατούν να πληρώσουν ασφαλιστικές εισφορές, μεταναστών κλπ) και μάλιστα άμεσα από τον κρατικό προϋπολογισμό ή και μέσω προγραμμάτων ΕΣΠΑ, που πρέπει να δίνονται στο δημόσιο σύστημα υγείας και όχι σε ιδιωτικά θεραπευτήρια

3. η οικοδόμηση ενός πραγματικά δημόσιου, δωρεάν και καθολικού συστήματος υγείας δεν μπορεί να γίνει, αν δεν ξεκινήσει από την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, συμπεριλαμβανομένης φυσικά και της πρόληψης, αφαιρώντας το μεγάλο όγκο της από τα νοσοκομεία.

Είναι φανερό ότι οι στόχοι αυτοί απαιτούν ανατροπές και πολιτικές προϋποθέσεις διαφορετικές από τις σημερινές. »»

"ΑΥ.ΡΙ.Ο. για την Ήπειρο": Τοποθέτηση για την υγεία στην Ήπειρο

"ΑΥ.ΡΙ.Ο. για την Ήπειρο": Τοποθέτηση για υδρογονάνθρακες

Υδρογονάνθρακες ο θησαυρός!

Η τοποθέτηση του Γιάννη Παπαδημητρίου, Περιφερειακού Συμβούλου της παράταξης «ΑΥ.ΡΙ.Ο. για την Ήπειρο»:

«« Η υπόθεση των κοιτασμάτων πετρελαίου τείνει να εξελιχθεί σε νέο «εθνικό» μύθο της εποχής μας, όπως ακριβώς τα κοιτάσματα του Πρίνου στη διάρκεια της δικτατορίας. Η διερεύνηση του θέματος απαιτεί συνεκτίμηση όλων των παραμέτρων, οικονομικών, γεωπολιτικών, ενεργειακών, κοινωνικών και ασφαλώς περιβαλλοντικών με διαφάνεια και κοινωνικό έλεγχο και όχι θριαμβολογίες περί μεγάλων ιδιωτικών εταιριών και τεράστιων κοιτασμάτων.

Κατ’ αρχήν μια γενική παρατήρηση : Για μας ο πλούτος δεν βρίσκεται στο υπέδαφος και η αναπτυξιακή μας λογική στηρίζεται στην απεξάρτηση από το πετρέλαιο και τη διακοπή της εξάντλησης των φυσικών πόρων. Εκείνοι όμως, που συμφωνούν με τον πυρετό του πετρελαίου, θα έπρεπε να είναι προσεκτικοί και συγκρατημένοι. Η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) έχει σοβαρά ελλείμματα, αποτέλεσμα και του πολύ περιορισμένου χρόνου για τη σύνταξή της. Απουσιάζουν οι εκτιμήσεις για αθροιστικές επιπτώσεις από τις διάφορες φάσεις έρευνας και εξόρυξης του πετρελαίου σε διάφορες δραστηριότητες.

Και επειδή η κ. Αντιπεριφερειάρχης έκανε συγκρίσεις με την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, σας υπενθυμίζω ότι εκεί έγινε και αναλυτική συζήτηση της ΣΜΠΕ στο Περιφερειακό Συμβούλιο και προηγήθηκε ειδική ημερίδα του ΤΕΕ. Σας υπενθυμίζω ότι η παράταξή μας ζήτησε να γίνει ακριβώς το ίδιο και στην Περιφέρεια της Ηπείρου, χωρίς να εισακουσθεί. Και όλα αυτά παρά το γεγονός ότι στη Δυτική Ελλάδα οι έρευνες αφορούν θαλάσσιες περιοχές ενώ στην περίπτωση των Ιωαννίνων χερσαίες με πολύ μεγαλύτερες επιπτώσεις. Θα αναφέρω μόνο ένα μικρό παράδειγμα, την ανακοίνωση των ερευνητών της αμερικανικής γεωλογικής υπηρεσίας USGS ότι η μεγάλη αύξηση των σεισμών στις μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ οφείλεται στις γεωτρήσεις του πετρελαίου.

Πέραν όμως της γενικής επιφύλαξης, είναι γεγονός ότι διαχείριση από διαχείριση διαφέρει. Αλλιώς διαχειρίζεται τα (θαλάσσια) κοιτάσματά της η Νορβηγία και αλλιώς η Νιγηρία. Μπαίνω στον πειρασμό να σας ζητήσω να μαντέψετε με ποιά από τις δύο περιπτώσεις θα μοιάζει περισσότερο η Ελλάδα των μνημονίων και του γενικού ξεπουλήματος. Και να γίνω πιο συγκεκριμένος : Πριν από το νόμο 4001/2011 η φορολογική επιβάρυνση του αναδόχου πετρελαϊκής εκμετάλλευσης ήταν 40 %. Με το νόμο αυτό μειώθηκε στο 20 % + 5 % «περιφερειακός φόρος» υπέρ των τοπικών κοινωνιών. Αποδέχεται αυτό το κουτσούρεμα η Περιφέρεια Ηπείρου; Τι νόημα έχει να συζητάμε για όρους είσπραξης – και μάλιστα ύστερα από έγγραφο του Υπουργού ΠΕΚΑ, δηλ. με δική του πρωτοβουλία – και να θέτουμε «αυστηρές» προϋποθέσεις όταν ήδη αποδεχόμαστε το αποικιακό καθεστώς; Δεν καταντά λίγο άλλοθι και μάλιστα εκτός τόπου και χρόνου η συγκεκριμένη συζήτηση;

Για τους λόγους αυτούς η παράταξη «ΑΥ.ΡΙ.Ο. για την Ήπειρο» καταψηφίζει τη συγκεκριμένη εισήγηση. »»

"ΑΥ.ΡΙ.Ο. για την Ήπειρο": Τοποθέτηση για υδρογονάνθρακες

Πολιτική παιδεία & ιδεολογικός συγκερασμός

Του Χρήστου Παπαδημητρίου,
Κοινωνιολόγου – Οικονομολόγου

Με αφορμή άρθρο του Ευάγγελου Βενιζέλου στην εφημερίδα το βήμα με τίτλο: «Η δημοκρατική παράταξη είναι εδώ!, με εύλογα τα ερωτηματικά βεβαίως από αυτό το κείμενο για το τι τελικά παραμένει ουσιώδες όσον αφορά την Δημοκρατία η πολιτική παιδεία ή η παιδεία των πολιτικών…»

Το ζητούμενο πλέον στην πολιτική εξέλιξη εκτός από τις προθέσεις είναι οι συνθήκες που οδήγησαν αυτή την σύγκλιση, σε πολιτικό μόρφωμα του οποίου βέβαια τα επιφανειακά χαρακτηριστικά είναι προκλητικά , τα βασικά όμως αίτια αυτής της συνύπαρξης πιθανόν να άπτονται μιας ιστορικής πραγματικότητας που θέλει τα γερασμένα και ανύπαρκτα ενίοτε πολιτικά κόμματα με ή χωρίς πολιτική ιστορία κάποια στιγμή να δηλώνουν την όποια ύπαρξη τους έστω και στις εφημερίδες…

Αποτελεί κοινό τόπο ότι η πολιτική συμπεριφορά είναι ισχυρός μηχανισμός δημιουργίας στερεότυπων σε κάθε κοινωνία, αλλά και σε κάθε χρονική στιγμή, με την παραδοχή ότι ο ιδεολογικός & κοινωνικό-ποιητικός ρόλος του όποιου δομημένου πολιτικού κόμματος εκφράζεται- πραγματώνεται αλλά και στηρίζει την ύπαρξη και συνέχειά του και στο πραγματικό γεγονός της πολιτικής παιδείας των ηγετών του.

Βεβαίως η πολιτική παιδεία αποτελεί όρο της πολιτικής επιστήμης και σε καμία περίπτωση δεν ταυτίζεται με την παιδεία των πολιτικών, η πρώτη αναπτύσσεται σε πολιτισμικό περιβάλλον, και έχει εκείνα τα χαρακτηριστικά ούτως ώστε οι διαθέτοντες αυτήν να προκαλούν πολιτικές τομές και να χαράσσουν ίδιες διαδρομές.

Αντιθέτως η παιδεία των πολιτικών παραπέμπει τις περισσότερες φορές σε υποκουλτούρες οικονομικές, κληρονομικές, συγγενικές και ενίοτε φανταστικές, αποτελεί δε μέγεθος το οποίο από μόνο του δεν μπορεί να διαμορφώσει πολιτικές οντότητες ικανές να ανταποκριθούν τόσο ως πολιτικές όσο και ως προσωπικότητες.

Την πρώτη ελάχιστοι φαίνεται να διαθέτουν σήμερα, η δεύτερη μάλλον έχει χορηγηθεί στο μεγαλύτερο μέρος των εν ενεργεία επαγγελματικά απασχολουμένων με την πολιτική.

Έτσι σε πραγματικό χρόνο συμβαίνει και στο θέμα της κυβερνητικής πρακτικής και όχι μόνο της θεωρίας να υπάρχει σήμερα και στη χώρα μας κοινοβουλευτική σύμπλευση η τουλάχιστον συναίνεση, σε διαφορετικής πολιτικής τοποθέτησης κόμματα.

Ο λόγος- η όποια κριτική- ή η όποια παραδοχή του εγχειρήματος θα πρέπει να κάνει αποδεκτό ότι οι κοινωνικά υπαρκτοί κοινωνικοί σχηματισμοί διατηρούν κάποιες παραμέτρους που τους επιτρέπουν να λειτουργούν ως ανεξάρτητα κόμματα αφ ενός, και αφετέρου να αποδέχεται ότι οι σημερινοί τρόπον τινά ηγέτες αυτών των κομμάτων απέκτησαν και κάποια στοιχεία πολιτικής παιδείας και δεν στηρίζονται μόνο στις ξύλινες μεθόδους της όποιας παιδείας τους πρόσφερε αναμφισβήτητα το ταξικό τους status.

Αυτό αποτελεί δεδομένο, κατά συνέπεια η πρόταση προς την κοινωνία η οποία κατ ουσία ήταν θέση που έγινε πράξη για κυβερνητική συνύπαρξη δεξιών σοσιαλιστών και ολίγων ακροδεξιών θεωρείται ένα παράδοξο ίσως πολιτικό εγχείρημα όχι κατά ανάγκη για την εθνική διάσωση αλλά για την πολιτική επιβίωση πολιτικών.

Αυτό σημαίνει ότι ένας πολιτικός συγκερασμός έρχεται να περιγράψει όχι μόνο αυτό που περιγράφει ο κύριος Βενιζέλος ως επιτακτική εθνική ανάγκη κάνοντας εντύπωση με την προσκόλληση στην παιδεία του και δείχνοντας ότι μάλλον πέρασε αλλά δεν στάθηκε σε αυτό που περιγράφουμε ως πολιτική παιδεία, αλλά και συγχρονισμό έκφρασης απόψεων θέσεων και ιδεολογιών εν τέλει…

Η Αριστοτελική πολιτική παιδεία δεν μπορεί σε καμία των περιπτώσεων να συγκλίνει με ακραίες συμπεριφορές στις παρυφές τού φασισμού η του αυταρχισμού, επιβάλλεται από την ουσία της Δημοκρατίας να προτάσσει την έννοια της παραδοχής, του λόγου, και της αναγνώρισης του πολίτη.

Εκ του κειμένου του Κου Βενιζέλου προβάλλουν πολιτικό θράσος και αδιαμφισβήτητη αλαζονεία και κυρίως η εξωπραγματική και αντιεπιστημονική πρόθεση και διάθεσή του να προσδιορίσει το «κοινωνικά ώριμο» το οποίο οφείλει να παρακολουθεί η πολιτική εξουσία και κατά συνέπεια αυτή την κοινωνική πραγματικότητα να την μετουσιώνει σε κυβερνητική πρακτική.

Η πολιτική συνύπαρξη αναμφισβήτητα αποτελεί μια ιστορική αλλαγή συμπεριφοράς της πολιτικής εξουσίας και στη χώρα μας, κυρίως από τους πολιτικούς χώρους που εναλλάσσονται στην εξουσία, αρκεί να εξασφαλίζεται και η κοινωνική συναίνεση, με την έννοια ότι και πάλι θα πρέπει να εξετάζεται η πολιτική παιδεία και όχι να επιβάλλεται χάριν της παιδείας των πολιτικών…

Από κοινωνιολογικής άποψης η συγκεκριμένη εξέλιξη όπως αυτή διαμορφώθηκε με αυτή την πολύ ισχνή και οριακή δεδηλωμένη στο κοινοβούλιο ,ενδεχομένως δώσει την όποια δυνατότητα στο πολιτικό σύστημα να απελευθερωθεί από τις ιδεολογικού και πολιτικού περιεχομένου στρεβλώσεις αλλά και εμμονές οι οποίες δημιουργούσαν και δημιουργούν στεγανά στην άσκηση της όποιας κυβερνητικής προώθησης για την χώρα.

Ιδιαίτερα στην Ελλάδα τα κόμματα που εναλλάσσονται στην κυβέρνηση μεταπολιτευτικά έχουν διαφορές οριακές, διαφορές για τον τύπο και όχι για την ουσία, και αν εξαιρεθεί η πρώτη τετραετία του Ανδρέα Παπανδρέου κατά την οποία πράγματι έγιναν πολιτικές τοποθετήσεις καίρια ιδεολογικού χαρακτήρα, μετέπειτα η πολιτική ασκήθηκε με τα ίδια εργαλεία με τις ίδιες πολιτικές με μόνη διαφορά την ένταση της διαχείρισης.

Αυτή είναι η ουσία, την οποία η βάση της κοινωνίας αποδέχεται και αυτή την αλήθεια και αυτή την πραγματικότητα θα αναγκαστεί και ο καθηγητής Κος Ευάγγελος Βενιζέλος να αποδεχθεί ότι δηλαδή θα πρέπει με όρους πολιτικής παιδείας να αναζητήσει που είναι πλέον ο κόσμος της δημοκρατικής παράταξης και όχι με όρους της δικής του παιδείας…χωρίς βεβαίως να την αξιολογούμε σε καμία των περιπτώσεων.

Προφανώς η δημοκρατική παράταξη είναι κάπως μακριά από το περιεχόμενο των άρθρων του και από τις εφημερίδες που τα δημοσιεύουν.

Θα την αναζητήσει αν βεβαίως το επιχειρήσει γιατί ενδέχεται να μην το επιθυμεί στα νοσοκομεία στα σχολεία στα πεζοδρόμια και τις πλατείες…

- Κείμενο πρώτο-γραμμένο κατά τίτλο και περιεχόμενο διαφοροποιούμενο πλήρως απο κείμενα κομματικής εμπάθειας και προσωπικών πικριών πάσης φύσεως, πρόχειρα και κοντόφθαλμα..

- Το κείμενο εξετάζει σύντομα αλλά μεθοδικά και με προσοχή το θέμα της πολιτικής παιδείας που είναι άλλο πράγμα από την παιδεία των πολιτικών.

Πολιτική παιδεία & ιδεολογικός συγκερασμός

Στα Γιάννενα το κουιντέτο πνευστών Eburon

Περιοδεία στην Ελλάδα πραγματοποιεί το Βέλγικο κουιντέτο χάλκινων πνευστών Eburon, με την Βελγική Πρεσβεία να συνεργάζεται και με το Δήμο Ιωαννιτών για μία συναυλία. Η εμφάνιση του κουιντέτου στα Γιάννενα θα γίνει στην Ακρόπολη του Ιτς Καλέ, σήμερα Τετάρτη 26 Ιουνίου. Η είσοδος για το κοινό είναι ελέυθερη.

Το Βέλγικο κουιντέτο χάλκινων πνευστών Eburon, με όνομα που παραπέμπει στη βέλγικη φυλή που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στους Γαλατικούς πολέμους και αναφέρεται στα Γεωγραφικά του Στράβωνα ως «Εβούρωνες», ερμηνεύει έργα σπουδαίων συνθετών σπουδαίων συνθετών, όπως Paul Dukas, Jan Van der Roost, Samuel Scheidt, Marinus de Jong, Guillaume Connesson και Claude Debussy, αλλά και παραδοσιακούς σκοπούς από το Βέλγιο.

Το Βέλγικο κουιντέτο χάλκινων πνευστών Eburon ιδρύθηκε από μία ομάδα νέων και δυναμικών μουσικών, ο καθένας εκ των οποίων συνεισφέρει στο μουσικό κόσμο με το προσωπικό του όραμα και την δημιουργική του ενέργεια.

Στα Γιάννενα το κουιντέτο πνευστών Eburon

26η Ιουνίου, "ημέρα κατά των ναρκωτικών..."

Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Ήταν ένα λεπτό, χλωμό, λιγομίλητο παλικάρι που μόλις είχε διαβεί το κατώφλι της τρίτης δεκαετίας της βιογραφικής του οντότητας…

Εκεί, κάπου ανάμεσα στο λύκειο και το πανεπιστήμιο, η μικροαστική του ανία βρήκε διέξοδο.. Στην πολυπρόσωπη, απρόσωπη παρέα των «δήθεν» επαναστατημένων νέων φίλων του.

Κοινός παρονομαστής της “φιλίας” τους η διάχυτη, ανεξακρίβωτη αλλά πραγματική αίσθηση της “καταπίεσης”… Σκοπός τους η διερεύνηση όχι του ΠΩΣ και του ΓΙΑΤΙ αλλά του κάθε τι που θα ‘διωχνε, χωρίς κόπο την “ανία” που θα προσπόριζε νοήματα, έστω εφήμερα, όμως ευδιάκριτα και οπωσδήποτε… αισθησιακά… Ναρκωτικά!…

Σε άλλες εποχές, σε αυτήν εδώ την πόλη – σε ολάκερη τούτη την επικράτεια της «φαιδρής πορτοκαλιάς» καταπίεση σήμαινε φτώχεια, υποχρέωση για μεροδούλι έλλειψη όχι της ελευθερίας να χαρείς τη ζωή αλλά των πόρων που θα βοηθούσαν να πραγματώσεις το δικαίωμα της κάθε ελεύθερης από υποχρέωση δουλείας ή δουλειάς ώρας για να χαρείς την εφήμερη ζωή!

Αλλά ο κόσμος άλλαξε, άλλαξαν οι καιροί…

Σωστά!

Τώρα υπάρχουν οι πόροι στριμωγμένοι σε κάποιο ασφυκτικό τεσσάρι μιάς κάποιας κακόγουστης πολυκατοικίας σε αυτήν την τόσο αλλαγμένη, πολύβουη, ξάγρυπνη, αεικίνητη πολυάνθρωπη και συνάμα τόσο απίστευτα και οδυνηρά απάνθρωπη πόλη…

Η ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ φαίνεται να ξεκίνησε νωρίς…Τότε ήταν αθέλητη αδιαφορία…

Ξεκίνησε καθώς ο γονιός πάσχιζε να εξασφαλίσει τους πόρους και η μάνα πρόσφερε με την εκτός εστίας απασχόλησή της στην απαραίτητη αύξησή τους… Το λεπτοκαμωμένο, χλωμό παιδάκι δεν καταλάβαινε από πόρους ούτε από μάρμαρα Πεντέλης και κρύσταλλα ΒΟΗΜΙΑΣ…

Καταλάβαινε, όμως, οπόταν την έβρισκε τη γλυκιά ζεστασιά της μητρικής αγκαλιάς… εκείνο το χάϊδεμα σtο κεφάλι από το χέρι του πατέρα… Καταλάβαινε με όλο του το ΕΙΝΑΙ την ανείπωτη χαρά μιας βόλτας στην παραλία καθώς κρεμότανε από τα χέρια του μπαμπά και της μαμάς και… ΕΝΑ, ΔΥΟ, ΤΡΙΑ…ΧΟΠ!

Έκαμνε το γιγάντιο βήμα…. Και γέμιζε γέλια και χαρές παιδιάστικες η ατμόσφαιρα, και γέμιζε ανείπωτη ευτυχία η καρδούλα του, πλημμύριζαν στο φως τα μάτια της μαμάς, φούσκωνε με περηφάνια το στήθος του πατέρα…

Του έλειπαν, του έλειπαν αφήνοντας χαοτικό κενός, γίνονταν τόσο επιθυμητά καθώς παρέμεναν απρόσιτα όλα αυτά τα απλά πράγματα που δεν αγοράζει το χρήμα….

Κάπου ανάμεσα στον αγώνα για τα κρύσταλλα, τα μάρμαρα και τις πορσελάνες λιγόστεψαν οι αγκαλιές, τα χάδια, οι βόλτες τα γιγάντια βήματα… Έδωσαν όλα αυτά τη θέση τους στην αδιαφορία…

Αδιαφορία; Ο αγώνας του πατέρα και της μάνας, το αγχωτικό κυνηγητό των πόρων που εξασφαλίζουν το πολυπόθητο βιοτικό επίπεδο;

Έτσι τουλάχιστον το έβλεπε αυτός!

Όταν κοιτάς από χαμηλά, ο κόσμος των μεγάλων είναι σίγουρα συναρπαστικός, τόσο απρόσιτος, σχεδόν μαγικός… Θέλεις, κάθε παιδί θέλει, να μακρύνουν ξαφνικά τα πόδια σου, να μακρύνουν τα χέρια σου να τους αγκαλιάσεις και να τους φτάσεις… Να ψιθυρίσεις στο αυτί τους… “Ε, μανούλα, πατερούλη, τι γίνεται; Εμένα με… ξεχάσατε;”

Ο αγώνας μεταφράζεται σε σύμβολα της επιτυχίας μέσα στα σύγχρονα αστικοβιομηχανικά μας πλέγματα και καθώς απομυζά την ικμάδα, τη ζωντάνια, τα συναισθήματα την αγάπη μας πολλαπλασιάζονται τα κρύσταλλα, οι πορσελάνες, τα μάρμαρα… Τα άψυχα ακριβοπληρωμένα κομψοτεχνήματα της επιτυχίας μας, της ποθητής… ευπορίας μας!

Η αθέλητη κόπωση των γονιών που δουλεύουν ώρες ατέλειωτες στην ψυχή του παιδιού γεννά την ανάγκη για ΦΥΓΗ από την οδυνηρή πραγματικότητα που παίρνει πολλές σύγχρονες μορφές: Αντικοινωνικές πράξεις, επιδερμικό σεξ, ναρκωτικά…

Το εικοσάχρονο, ευαίσθητο, χλωμό, λιγομίλητο παλικάρι, φοιτητής πανεπιστημίου τώρα, ήθελε από πολύ καιρό να ΦΥΓΕΙ!…

Και τούτη η καταραμένη σημερινή δόση της άσπρης σκόνης το βοήθησε να φύγει… ΟΡΙΣΤΙΚΑ!…

26η Ιουνίου, "ημέρα κατά των ναρκωτικών..."

Το πρόγραμμα στην ΕΡΑ Ιωαννίνων για τις επόμενες ημέρες - Ζωντανά από τους 106,1 στα fm

Τετάρτη 26/6: Στις 9 το βράδυ στον πεζόδρομο στην Παπαδοπούλου δημόσια συζήτηση για τη δημόσια υγεία. Με τους Τάκη Νικολόπουλο (πρόεδρο Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων Ηπείρου), Βασίλη Καφαράκη (νοσοκομείο ‘Χατζηκώστα’), Γιώργο Φλούδα (πανεπιστημιακό νοσοκομείο, εργαζόμενοι).

Πέμπτη 27/6:

- Στις 11 το πρωί Κίνηση Πολιτών για την Προστασία του ποταμού Αώου (http://protectaoos.blogspot.gr/) διοργανώνει συνέντευξη Τύπου με θέμα : «Ημερίδα: ΑΩΟΣ, ΠΗΓΗ ΖΩΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ». Η ημερίδα θα διοργανωθεί το Σαββατοκύριακο, 29-30 Ιουνίου στη Βωβούσα. Η συνέντευξη Τύπου φιλοξενείται στον χώρο της ΕΡΑ έπειτα από σχετική πρόσκληση των εργαζομένων οι οποίοι αγωνίζονται για δημόσια, ελεύθερη ραδιοτηλεόραση και δημοκρατία στη χώρα. Μετά το πέρας της συνέντευξης, η οποία θα δοθεί στο studio της ΕΡΑ, θα ακολουθήσει δημόσια συζήτηση για το νερό, με αφορμή την φαραωνική απόπειρα εκτροπής του Αώου από τις πηγές του στη Βάλια Κάλντα, συζήτηση η οποία θα μεταδοθεί από τη συχνότητα της ΕΡΑ στους 106, 1 και τους 88,2 στα fm. Καλούνται φορείς, σύλλογοι, ενεργοί πολίτες να παρέμβουν. Έχουν μεταξύ άλλων δηλώσει συμμετοχή: Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Ιωαννίνων, Νίκος Χρυσόγελος- ευρωβουλευτής Οικολόγων Πρασίνων, Γιάννης Παπαδημητρίου – επικεφαλής ΑΥΡΙΟ για την Ήπειρο, Γιώργος Παπαπέτρου – Αριστερή Παρέμβαση Ηπείρου.

- Στις 9 το βράδυ κόντρα στο «μαύρο» και τις απειλές, ο αγώνας συνεχίζεται. Μαζευόμαστε στην ΕΡΑ Ηπείρου, με μουσικές, ποτά και συλλογική κουζίνα. Τα έσοδα θα αποτελέσουν ενίσχυση στους εργαζόμενους. Φέρτε και καμιά πίτα για φαγητό και κυρίως τη διάθεσή σας!

Παρασκευή 28/6: Το βράδυ προγραμματίζεται συζήτηση για τη «ΔΩΔΩΝΗ» με τοπικούς φορείς και κτηνοτρόφους και παράλληλα προβολή ντοκιμαντέρ.

Το πρόγραμμα στην ΕΡΑ Ιωαννίνων για τις επόμενες ημέρες - Ζωντανά από τους 106,1 στα fm